GRY I ZABAWY

Oto kilka najpopularniejszych technik nauczania:

  • słuchanie i śpiewanie piosenek i wierszy, których rytm i rym pomagają dzieciom w zapamiętaniu kolejnych struktur językowych,
  •  słuchanie bajek, które poprzez analogię, do polskich bajek stają się bardzo atrakcyjnym narzędziem pracy w rękach nauczyciela,
  •  naukę i zabawę poprzez działanie: wspomniana już wcześniej technika mająca na celu  połączenia ruchu, zabawy i nauki,
  •  dramę – odgrywanie ról, zabawę w teatr, stanowiące doskonałą formę zabawy  uwielbianą przez dzieci w szkole podstawowej,
  •  pokaz i prezentację, czyli korzystanie z różnego rodzaju plakatów lub filmów, służących  powtarzaniu znanych już form językowych niezwykle ważnych w procesie kształcenia dzieci

Niektóre plany zajeć:

Body parts: http://angielski321.blog.pl/2015/09/29/czesci-ciala-body-parts/

Farm Animals:  
http://angielski321.blog.pl/2015/10/23/farm-animals-scenariusz-zajec-dla-grupy-5-latkow/

Autumn fruits and vegetables
http://angielski321.blog.pl/2015/10/18/424/

Autumn:
http://angielski321.blog.pl/2015/10/13/autumn-czyli-jesien-w-przedszkolu/
Numbers: http://angielski321.blog.pl/2015/09/16/nauka-liczb-w-przedszkolu/

Chciałabym przedstawić Wam zabawy i gry, które zebrałam w całość. Niektóre można łatwo znaleźć w sieci.

Niektóre gry i zabawy, natomiast, są mojego autorstwa. Możecie je wykorzystać na zajeciach z 3, 4 i 5 latkami. Niektóre natomiast nadają sie dla starszych dzieci, które już umią pisać i czytać.

Pamietajmy także o piosenkach, filmikach, czytaniu bajek po angielsku oraz o przynoszeniu na zajecia pacynki :)

Gry i zabawy jezykowe:

  • Which one is missing? – rozkładamy flashcards na dywanie. Dzieci zamykają oczy. N: close you eyes. Abracadabra, abracadabra, one, two, three.. open your eyes. Which one is missing? Zadaniem dzieci jest odgadniecie jakiego obrazka brakuje.
  • Guess the word - kółeczko na środku kartki (która ma taką samą wielkość jak nasze flashcards). Tasujemy wszystkie flashcards i na wybraną karte nakładamy karte z wycietą dziurką. Zadaniem dzieci jest odgadniecie rzeczy poprzez mały fragment.

 

20151018_111606

  • Budowanie wieży z kubeczków - pokazujemy dzieciom karte obrazkową. Jeśli zgadną co ona przedstawia układamy wieże, czyli karta – kubek – karta – kubek itd.

 

20150929_142022

 

20151023_113411

  • Magic eye - rozkładamy flashcards na dywanie. Nazywamy wszystkie rzeczy po kolei. Nastepnie odwracamy do dołu jedną karte i ponownie nazywamy wszystkie karty razem z tą zasłonietą. Potem znowu odwracamy drugą karte i znowu nazywamy wszystkie karty razem z dwoma odwróconymi. Potem odwracamy trzecią, czwartą, itd. Dzieci cieszą sie, że potrafią nazwać wszystkie nawet tego nie widząc.
  • Głuchy telefon - dzielimy dzieci na 2 drużyny. Pierwszej osobie z każdej drużyny mówimy na ucho słowo, zadaniem ostatniego dziecka jest wypowiedzenie na głos słowa i wybranie odpowiedniego obrazka.
  • Spider and flies. Pajączek i muszki . Do tej zabawy potrzebujemy jednej osoby, która będzie pajączkiem i kilkoro innych dzieci, które będą muszkami. SPIDER woła „FLIES ARE FLYING (muszki latają) – wtedy dzieci biegają po sali, następnie woła SPIDER IS COMMING – na ten dźwięk dzieci zatrzymują się, stają nieruchomo a pajączek szuka osoby która się poruszyła.
  • Bingo obrazkowo – Gra polega na stopniowym zakrywaniu kolejnych rysunków na planszach pustymi kartonikami po wywołaniu nazw przez nauczyciela lub uczniów. Po zakryciu trzech rysunków w pionie, poziomie lub po skosie uczeń woła ‚Bingo’. Grę warto prowadzić aż do przykrycia wszystkich pól na planszach, by wszystkie dzieci miały okazję wygrać, zakrywając wszystkie rysunki na swoich planszach.
  • ‚Guess the picture” – Nauczyciel zwraca się do uczniów o wybranie reprezentantów grup. Podchodzą oni do tablicy, na której zawieszone są różne obrazki. Nauczyciel mówi: Show me a yellow blouse with a little flower on it. (pokażcie mi żółtą bluzkę z małym kwiatkiem), albo: Show me a big green ball. (pokażcie mi dużą zieloną piłkę) itp. Zadaniem uczniów jest wskazanie konkretnego przedmiotu o podanych przez nauczyciela cechach. Zwycięża ten zespół, który uzyska największą liczbę punktów.
  • „Kim’s game” – Jedna osoba musi schować przedmioty i porosić dzieci, żeby zapamiętały co jest pod przykryciem. Aby zwiększyć element rywalizacji nauczyciel może zmieniać położenie przedmiotów, albo nawet zabierać niektóre z nich, prosząc, aby dzieci powiedziały czego brakuje.
  • Mr Crocodile - Dzieci ustawiają się w kolejce na brzegu dywanu. Dywan pełni funkcję rzeki w której znajduje się Mr. Crocodile – nauczyciel. Nauczyciel pokazuje dzieciom obrazki przedstawiające poznane zwierzęta. Każda osoba ma za zadanie podać nazwę prezentowanego zwierzątka i poprosić o krokodyla o zgodę na przejście przez rzekę–dywan słowami: Mr. Crocodile, can go? Gdy nauczyciel odpowie „Yes, you can.” dziecko jak najszybciej przechodzi przez rzekę, by nie złapał go krokodyl.
  • Simon says” – Osoba wybrana na „Simona” staje w środku i podaje komendy poprzedzone słowami „Simon says…”, wykonując jednocześnie podanš komendę. Uczestnicy zabawy wykonują komendę tylko jeżeli jest ona poprzedzona słowami „Simon says…” i tylko jeżeli jest zgodna z tym, co demonstruje „Simon”. W przeciwnym wypadku uczestnicy zabawy nie mogš ruszyć się z miejsca
  • Kostka do gry - w sieci możemy znaleźć różne szablony kostek. Na kostce mogą być liczby, obrazki przedstawiające zabawki, zwierzątka, itd. Dzieci siedząc w kółeczku rzucają kostką i wypowiadają po angielsku co wypadło.
  • Rysowanie liczb na plecach - dzieci dobierają sie w pary. Jedna osoba rysuje koledze/koleżance na plecach jakąś liczbe. Zadaniem drugiego dziecka jest odgadniecie co to za liczba
  • „10″ – dzieci siedzą w kółku, każde dziecko po kolei odlicza po angielsku do 10. Może jednorazowo podać jedną liczbę lub dwie kolejne. Dziecko na które padnie „10″ odpada. Wygrywa ten, kto zostanie do koncaKalambury. Jedno dziecko podchodzi, losuje kartkę i musi narysować/pokazać, to co jest tam napisane. Reszta odgaduje po angielsku co to jest.
  • What’s this? Nauczyciel wymyśla sobie jakis przedmiot który jest w klasie, który wszyscy widzą. Uczniowie muszą zgadnąć co to jest za przedmiot. Zadaja pytanie np. Is is a ball? No it isn’t. Is it a book? Yes it is.
  • Find somebody who… Nauczyciel przygotowuje kartki, wypisując jakich cech, czynności czy częstotliwości wykonywanych przes kolegów czynności uczniowie mają szukać. Następnie uczniowie wstają i chodza po klasie zadając pytania i zaznaczając na swoich kartach pracy imiona osób spełniających określone warunki . Przykładowe pytania: Find somebody who: Has Got a brother, doesen’t have a dog, likes reading a books, is wearing something green today, likes dancing.
  • Zabawa w kolory. Do tej gry potrzebne są piłeczki w róznych kolorach. Nauczyciel dzieli dzieci na grupy. Każdej z grup rozdaje piłeczki, po jednej z każdego koloru. Nauczyciel włącza muzykę, dzieci podaja pomiędzy sobą piłeczki. Kiedy muzyka ucichnie uczniowie przestaja podawać sobie piłeczki. Nauczyciel podaje nazwę koloru. Uczniowie którzy mają piłeczkę o odpowiednim kolorze wstają.
  • What have I drawn? Nauczyciel rysuje na tablicy np. dom. Zaczyna od ściany z oknami, potem drzwi, dach, komin, klamkę, itd. Za każdym nowym elementem rysunku pyta: What did I draw? Albo: what have I drawn? (zależnie od etapu lub celu). Uczniowie odpowiadają, prowadzący powtarza, aby się utrwaliło. Po narysowaniu pewnej liczby elementów (zależnej od etapu i celu), prowadzący prosi kogoś, aby powtórzył wszystkie nazwy, które zapamiętał. Można najpierw zadać przećwiczenie tego w parach. W ostatnim etapie umieszczamy nazwy na rysunku.
  • Przeczenia.  Doskonała zabawa ćwicząca umiejętność budowy pytań i przeczeń w różnych czasach. Zabawa polega na tym, że dwie osoby mają odegrać rolę odmiennego w gustach rodzeństwa, przy czym pierwsza wypowiada się używając zdań twierdzących np.: I like cheese, druga zaś używa zdań przeczących np.: I don’t like cheese.
  • Wyścig kart - pokazujemy dzieciom 2 karty. Muszą zgadnąć, która karta wygra wyścig. Nastepnie puszczamy jedną karte na lewą strone koła, a drugą na drugą. Dzieci podają sobie karty, ta karta która wróci do nauczyciela – wygrywa
  • Zabawa w magnes  - Zabawę można przeprowadzić, gdy dzieci znają już nazwy części ciała. Dzieci dobierają się parami. Nauczyciel wydaje komendy, a dzieci dotykają się danymi częściami ciała, np.: Shoulder to shoulder; Knee to knee; Head to head; Arm to arm; itp
  • Zgadywanki - Dzieci bardzo lubią tego typu zabawy. Można tu wykorzystać niezbędne w tym okresie nauki ilustracje, tzw. flashcards. Nauczyciel przygotowuje zestaw tematyczny, np. Toys (Zabawki) i losuje jedną ilustrację nie patrząc na obrazek. Odwraca ją w kierunku dzieci i próbuje zgadnąć, co jest na obrazku. Dzieci muszą zrozumieć nauczyciela i odpowiedzieć mu czy ma rację, np.: Nauczyciel wylosował lalkę – Is it a doll? YES, Nauczyciel wylosował pociąg – Is it a car? NO, it’s a train. Podobnie można bawić się z ilustracjami przedstawiającymi zwierzęta, pojazdy, kolory lub liczby.
  • What have i got in my box? Nauczyciel chowa w pudełku rzecz lub ilustrację związaną z określonym tematem i pyta: What have i got in my box? Dzieci kolejno zgadują, co może być w pudełku. Jeśli zgadną nauczyciel wyjmuje daną rzecz czy ilustrację. Zabawę można zmodyfikować. Nauczyciel chowa w pudełku przedmiot o wyraźnym kształcie. Dziecko wkłada rączkę do pudełka i nie podglądając próbuje zgadnąć, co jest w środku
  • Who stole the cookies? Polega ona na przeprowadzeniu mini-dialogu między uczestnikami zabawy. Nauczyciel zaczyna zabawę oskarżając jedno z dzieci o kradzież ciasteczek: Kasia stole the cookies from the cookie box! Kasia odpowiada: Who? Me? Nauczyciel: Yes, you! Kasia: Not me! Nauczyciel: Then who? Kasia przerzuca winę: Tomek stole the cookies from the cookie box! Tomek: Who? Me? Kasia: Yes, you! Tomek: Not me! Kasia: Then who? Tomek: Ola stole the cookies from the cookie box! itd
  • Rysowanie brakujących cześci twarzy. Nauczyciel mówi uczniom po polsku, że narysuje na tablicy kilka twarzy. Dzieci mają powiedzieć, czego brakuje na rysunku. N-l rysuje twarz bez nosa. Pyta: What’s missing? Dzieci odpowiadają: nose. Powtarza zabawę, rysując twarze, którym brakuje innych elementów
  • „Zabawa w detektywa”: nauczyciel pokazuje obrazki przedstawiające produkty do jedzenia. Produkty te występują w liczbie pojedynczej i mnogiej. Zadaniem dzieci jest odkrycie różnicy w wymowie pomiędzy słowami w liczbie pojedynczej i mnogiej (-s na końcu w liczbie mnogiej). Następnie nauczyciel pokazuje i czyta podpisy do obrazków: peach – peaches, egg – eggs, orange – oranges, apple – apples, cherry – cherries, fish – fish, potato – potatoes, carrot – carrots. Tym razem zadaniem dzieci jest odkryć różnice w pisowni wyrazów w liczbie pojedynczej i mnogiej ( wyrazy kończące się na samogłoskę lub spółgłoskę „syczącą” mają końcówkę – es; wyrazy kończące się na spółgłoskę „-y” zmieniają ‘y’ w samogłoskę ‘i’ a następnie dodajemy końcówkę „–es” (- ies); wyrazy kończące się na wszystkie inne spółgłoski mają na końcu tylko końcówkę – s; wyraz ‘fish’ jest wyjątkiem, który ma taką samą formę w liczbie pojedynczej i mnogiej)
  • First to say Z. Do gry potrzebna jest piłka. Celem tej gry jest powtórzenie alfabetu. Dzieci siedzą na krzesełkach w kole. Pierwszą rundę gry zaczyna dziecko które trzyma piłkę w ręce. Dziecko ma za zadanie powiedzieć 1,2 lub maximum 3 litery alfabetu przed podaniem piłki do następnego dziecka np. 1 dziecko mówi: ABC 2 dziecko mówi: D 3 dziecko mówi FGD. Dziecko które pierwsze powie Z wygrywa rundę. Gra kontynuowana jest do momentu aż jedno dziecko zdobędzie 3 punkty. Zamiast alfabetu można użyć liczb lub miesięcy.
  • Która godzina, Panie Wilku? (What’s the time Mr Wolf?) Tę grę wykorzystujemy na przykład do powtórek liczebników. Może być wprowadzona, kiedy uczniowie są trochę zmęczeni i potrzebują ruchu. Jedna osoba „Wilk” wstaje jednym końcu klasy twarzą do ściany, a reszta klasy staje na drugim końcu. Uczniowie wołają: What’s the time Mr Wolf?, a wilk odpowiada: It’s three o’clock. Uczniowie stawiają trzy małe kroczki., odliczając je głośno: one, two, three. Pytanie i odpowiedź są powtarzane, aż wilk słyszy glosy uczniów blisko siebie. Wtedy odwraca się i woła: It’s dinner time! i stara się złapać jednego ucznia. Za każdym razem inny uczeń zostaje wilkiem.
  • Zamiana miejsc (Change place). Jako że jest to zabawa ruchowa, szczególnie polecana jest dla dzieci z inteligencją kinestetyczną. Aby się w nią bawić, dzieci muszą usiąść w kole na krzesełkach. Nauczyciel wręcza każdemu dziecku karteczki z wyrazami, np. wyrazy związane z ubraniami (max. 5 lub 6 wyrazów), staje w środku koła i wywołuje jakiś wyraz. Wszystkie dzieci, które mają ten wyraz muszą zamienić się miejscami. Ale nauczyciel również siada na krzesło, więc w środku koła zostanie jakieś dziecko, które wywołuje inny wyraz.
  • Zabawa w szukanie Boba (Are you Bob?) Jeden z uczniów wychodzi z sali. Jego zadaniem po powrocie jest jak najszybsze odnalezienie Boba, którego dzieci wybierają spośród siebie. Poszukujący pyta: Are you Bob? Pozostali z wyjątkiem Boba, odpowiadają: No, I’m sorry. I’m Wojtek/Piotr itd.(przedstawiają się prawdziwym imieniem).Odnaleziony Bob wychodzi z sali i zabawa toczy się dalej.
  • Kto to ma? (Who’s got it?) Nauczyciel rozdaje karty kilku uczniom. Nazywa przedmiot na jednej z nich  i pyta” Who’s got it? Klasa ma podać imię osoby trzymającej kartę. Aby utrudnić grę, uczniowie trzymający kart odwracają je obrazkami do siebie. Nauczyciel może też zapytać: What’s…….got” Uczniowie odpowiadają, jaką kartę ma osoba, albo z pamięci, albo patrząc na kartę
  • Znajdź swojego partnera (Find your partner). Nauczyciel rozdaje karty z obrazkami (flashcards) połowie klasy, a drugiej połowie karty z wyrazami (wordcards). Następnie prosi dzieci o wstanie i chodzenie po klasie w celu znalezienia swojej pary, tj. osoby z pasującym obrazkiem lub usiąść. Nauczyciel prosi każdą parę po kolei o odczytanie swojego wyrazu. Aby zmienić tę grę na trochę spokojniejszą, nauczyciel może poprosić uczniów z kartami z obrazkami o pozostanie na swoich miejscach, gdy uczniowie, którzy mają karty z wyrazami, chodzą po klasie szukając swojego partnera.
  • Memory game. Uczniowie otrzymują zestaw par ilustracji z podpisami. Rozkładają je tak, aby były niewidoczne obrazki. Kolejno każdy uczeń odkrywa dwie dowolne karty, jeśli odkrył parę, zabiera je, jeśli nie, zakrywa. Wygrywa osoba, która zdobędzie najwięcej par.
  • Ciuciubabka (Blindfold game). Nauczyciel przynosi szalik i różne przedmioty (np. przybory szkolne), które rozkłada na biurku. Zawiązuje oczy jednemu z uczniów. Jego zadaniem jest odgadnąć na podstawie dotyku, co to za przedmiot
  • Król zwierząt. Jedno dziecko zostaje Królem Zwierząt. Pozostałe otrzymują kartoniki z numerami i rysunkami zwierząt. Na hasło dzieci rozbiegają się po sali i chowają się. Król wywołuje jakiś numer. Wywołane dziecko odzywa się głosem zwierzęcia, którego rysunek dostało. Król musi odgadnąć, co to za zwierzę. Jeśli król zgadł – dziecko wychodzi z kryjówki i zostaje królem, jeśli nie, król woła nowy numer.
  •  Ile zapamiętasz? Nauczyciel rozpoczyna zabawę zdaniem ’I like coffee’. Pierwszy uczeń uzupełnia to zdanie kolejnym wyrazem np. ‘I like coffee and tea’. Następni uczniowie powtarzają wszystkie wyrazy i dodają nowe. Wygrywa uczeń, który zapamięta najwięcej wyrazów.
  • Matching pairs. Rozkładamy flashcards na dywanie, np. liczby. Zadaniem dzieci jest dopasowanie cyferek do ilości kropek.

 

One comment on “GRY I ZABAWY

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>